Slakkengangetje


Zondag wandeldag. Alleen liepen de benen niet over van enthousiasme en het hoofd wilde het liefst in droomstand blijven. Een innerlijk stemmetje grijpt in: “hup, wandelschoenen aan en naar buiten. Dat is goed voor je!” Ja, ja, ik ga al.

Het is even op gang komen. Heel, heel langzaam kom ik uit mijn droomstand. Ik begin weer om mij heen te kijken. Zwaluwen die boven mijn hoofd vliegen, ik word daar nog steeds heel blij van. Een vlinder midden op het wandelpad. De haas die zich verstopt in het gras, zou die ook een offday hebben? De bramen beginnen rood te kleuren. De vrolijke kleuren van de bloemen in de berm. Een rode libel die stilletjes blijft zitten. Ik begin steeds meer in mijn element te komen. Behalve mijn benen dan. Die hebben besloten dat het tempo vandaag bij een slakkengangetje blijft. Al werd het ondanks het slakkengangetje toch nog een rondje van ruim 10 km.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Maak een website of blog op WordPress.com

Omhoog ↑

%d bloggers liken dit: